Πολλαπλή-σκλήρυνση Πολλαπλή-σκλήρυνση

H πολλαπλή σκλήρυνση είναι μία χρόνια αυτοάνοση
και νευροεκφυλιστική νόσος1, η οποία επηρεάζει 21.000
ανθρώπους στην Ελλάδα2 και 2,8 εκατομμύρια παγκοσμίως.3

Ο επιπολασμός της νόσου φαίνεται να έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια, γεγονός το οποίο πιθανόν να οφείλεται στη βελτιωμένη διάγνωση και καταγραφή των περιστατικών, καθώς και στις αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως η αύξηση του καπνίσματος και η έλλειψη βιταμίνης D.4,5

Βιβλιογραφία:

Η μέση ηλικία διάγνωσης είναι τα 32 έτη, με τις γυναίκες να έχουν διπλάσια πιθανότητα να εκδηλώσουν τη νόσο, σε σχέση με τους άντρες.3

Βιβλιογραφία:

Χαρακτηρίζεται από πλήρως ή μερικώς αναστρέψιμα επεισόδια νευρολογικής αναπηρίας, τα οποία συνήθως διαρκούν ημέρες έως εβδομάδες.6

Η κλινική έκφανση της νόσου έχει μεγάλη ετερογένεια, η οποία περιλαμβάνει –αλλά δεν περιορίζεται σε– αισθητηριακές και οπτικές διαταραχές, κινητικές δυσκολίες, κόπωση, πόνο και γνωστικά ελλείμματα.1,7

πολλαπλή-σκλήρυνση-2

Οι κλινικές εκδηλώσεις σχετίζονται με τον εντοπισμό των βλαβών εντός του κεντρικού νευρικού συστήματος (ΚΝΣ).1,8

Αυτές οι βλάβες αποτελούν χαρακτηριστικό της πολλαπλής σκλήρυνσης και προκαλούνται από την είσοδο των ανοσοκυττάρων εντός ΚΝΣ, τα οποία ευνοούν την πρόκληση φλεγμονής, την απομυελίνωση και την απώλεια νευροαξόνων, οδηγώντας σε διακοπές στη μετάδοση του νευρωνικού σήματος.9

Βιβλιογραφία:

Η ακριβής αιτία της πολλαπλής σκλήρυνσης δεν έχει διευκρινιστεί, ωστόσο πιο συχνά επηρεάζει άτομα με γενετική προδιάθεση 1

Επιπλέον, η εμφάνιση της πολλαπλής σκλήρυνσης φαίνεται να επηρεάζεται από περιβαλλοντικούς παράγοντες, αλλά και τυχαία γεγονότα.1

Βιβλιογραφία:

H πολλαπλή σκλήρυνση κατηγοριοποιείται σύμφωνα με την κλινική εικόνα της νόσου.

Το κλινικά μεμονωμένο σύνδρομο αναφέρεται σε ένα απομυελινωτικό επεισόδιο και δεν αποτελεί εγκατεστημένη πολλαπλή σκλήρυνση. Η πιο συχνή μορφή της νόσου, η οποία αρχικά επηρεάζει το 70% με 80% των ασθενών, είναι η Υποτροπιάζουσα Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΥΔΠΣ) και περιλαμβάνει διαστήματα με εξάρσεις (υποτροπές) και υφέσεις.

Βιβλιογραφία:

πολλαπλή-σκλήρυνση-3

Η Υποτροπιάζουσα Διαλείπουσα Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΥΔΠΣ) εξελίσσεται συνήθως σε Δευτεροπαθώς Προοδευτική Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΔΠΠΣ), στην οποία παρατηρείται σταδιακά νευρολογική επιδείνωση. Το 15-20% των ασθενών επηρεάζεται από την Πρωτοπαθώς Προοδευτική Πολλαπλή Σκλήρυνση (ΠΠΠΣ), η οποία χαρακτηρίζεται από σταδιακή συνεχή νευρολογική επιδείνωση.10

Βιβλιογραφία:

Βιβλιογραφία:

  1. Dendrou, C.A., L. Fugger, and M.A. Friese, Immunopathology of multiple sclerosis. Nat Rev Immunol, 2015. 15(9): p. 545-58.
  2. Bakirtzis, C., et al., The Administrative Prevalence of Multiple Sclerosis in Greece on the Basis of a Nationwide Prescription Database. Frontiers in Neurology, 2020. 11(1012).
  3. Walton, C., et al., Rising prevalence of multiple sclerosis worldwide: Insights from the Atlas of MS, third edition. Mult Scler, 2020. 26(14): p. 1816-1821.
  4. Compston, A. and A. Coles, Multiple sclerosis. Lancet, 2002. 359(9313): p. 1221-31.
  5. Dargahi, N., et al., Multiple Sclerosis: Immunopathology and Treatment Update. Brain Sci, 2017. 7(7).
  6. Reich, D.S., C.F. Lucchinetti, and P.A. Calabresi, Multiple Sclerosis. N Engl J Med, 2018. 378(2): p. 169-180
  7. Compston, A. and A. Coles, Multiple sclerosis. Lancet, 2008. 372(9648): p. 1502-17.
  8. Kearney, H., et al., Cervical cord lesion load is associated with disability independently from atrophy in MS. Neurology, 2015. 84(4): p. 367-73.
  9. Frischer, J.M., et al., The relation between inflammation and neurodegeneration in multiple sclerosis brains. Brain, 2009. 132(Pt5): p. 1175-89.
  10. Tafti, D., M. Ehsan, and K.L. Xixis, Multiple Sclerosis, in StatPearls. 2021, StatPearls Publishing Copyright © 2021, StatPearls Publishing LLC.: Treasure Island (FL).
To top